Εξώφυλλο του "Ο Κόσμος της Σοφίας"

Το αρχετυπικό βιβλίο δώρο για κάθε Σοφία. Ήταν σταθερά στη λίστα των ευπώλητων τα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του ‘90. Εγώ το βρήκα στη βιβλιοθήκη του σπιτιού, ήταν δώρο, αλλά όχι σε Σοφία. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει. Και δε μου πήρε λίγο χρόνο: Τρία καλοκαίρια σε διάστημα 2 ετών. Δεν είναι περίεργο πώς χωράνε 3 καλοκαίρια σε 2 χρόνια;

Το βιβλίο πραγματεύται την ιστορία της Φιλοσοφίας. Είναι πολύ ανάλαφρο και προσβάσιμο δεδομένου του αντικειμένου του. Πλήθος πληροφοριών, θησαυρός για όποιον θέλει μια γρήγορη αναφορά στους σημαντικότερους σταθμούς της παγκόσμιας Φιλοσοφίας. Αλλά, από την άλλη πλευρά, δεν έχω μέτρο σύγκρισης και γνώσεις για να το κρίνω πιο σφαιρικά.

Αυτό που μπορώ να πω σίγουρα, είναι ότι δε μου έμεινε κάτι περισσότερο από αυτά που ίσως ήδη ήξερα/είχα ακούσει όταν το ολοκλήρωσα. Απλώς ξεχάστηκαν μέσα στο χρόνο. Το ότι ξέρω όμως, ότι ανά πάσα στιγμή μπορώ να ανατρέξω σε αυτό σαν πηγή είναι καθησυχαστικό και δικαιολογεί το χρόνο που αφιέρωσα.

Την παράλληλη ιστορία που διατρέχει την αφήγηση, δεν την απόλαυσα. Τη βρήκα εξαιρετικά κουραστική, ακόμα και όταν αποκαλύφθηκε η εξήγησή της. Και ακόμα κουραστικότερη στο τέλος όπου ο συγγραφέας τετριμμένα προσπάθησε να την προεκτείνει. Ακόμα και πολλές θεωρητικές περιγραφές/αναλύσεις των θεωριών ήταν για εμένα κουραστικές. Απόλαυσα περισσότερο το πλαίσιο και την προσωπική ιστορία κάποιων φιλοσόφων που μέσα από αυτήν μπορεί κανείς να κατανοήσει πως ο κάθε φιλόσοφος ανέπτυξε τη θεωρία του, τι τους επηρέασε και ποιους επηρέασε.

Συνολικά λοιπόν, το βιβλίο είναι ένα σημαντικό έργο, με πληθώρα περιεχομένου. Το μέγεθός του όμως είναι τόσο μεγάλο που δεν μπορεί να έχει απήχηση σε νεους ανθρώπους (νομίζω). Ίσως για αυτό κυκλοφόρησε και σε μορφή κόμικς. Δεν είναι ένα βιβλίο που θα πρότεινα ανεπιφύλακτα.